Skip to content
August 25, 2012 / zendani1

بی‌ مردم، هیچ نبود… مثل همیشه – حبیب رضایی

شنبه ۴ شهریور ۱۳۹۱

224604 135569843254500 1868276625 n بي‌ مردم، هيچ نبود... مثل هميشه   حبيب رضايي

 

به قول یک مهندس ژاپنی: «این زلزله نیست که آدم‌ها را از بین می‌برد، بلکه این ساخت‌وسازهای ناامن هستند که قصه آدم‌ها را پایان می‌دهد.» زمین در گوشه‌ای از این خاک، لرزید، -باز- و سازه‌های ناامن، ویرانی ساختند، دوباره. و این ویرانی، دل‌های بسیاری را فارغ از مرزها و مرزداران، به درد آورد (شاید خیلی بیشتر از مرگ مادر محترم رییس‌جمهور کشوری دور در گوشه‌ای از این کره خاک)… . اما انگار در شعاع‌هایی از این دردها و تخریب‌ها، حافظه‌هایی هم لرزید و به یادمان آورد، ما مردمان، بی‌دعوت و بی‌ریا و بی‌توجه به هر «حال»ی که داریم و هر آنچه که نداریم، همدل و هم‌قصه می‌شویم با غصه‌داران و به این خصلت نیکو، شهره‌ایم. زمین لرزید و قصه‌های زیادی را نیمه‌کاره، رها کرد ولی «انسان» بودن وادارت می‌کند یاد بگیری این قصه‌های نیمه‌کاره را، تکمیل کنی. و سینما هم که چیزی نیست مگر قصه‌گویی از انسان برای انسان. پس اهالی سینمای این دیار، گرچه در بی«خانه» بودن با مردم زلزله‌زده هم‌دردند و هم غصه، اما این‌بار هم، شریک مردم شدند در مصیبت‌شان و فارغ از زخم‌های خویش، توانایی و نیاز به قصه‌گویی را به کناری نهادند و بهانه‌ای ساختند و خود، در جایگاه تماشاگران نشستند. بی‌مکان بودن گویی سبب خیر شد که بساط این دلنوازی و دست به دست هم دادن‌ها به مقابل سینمای آزادی برسد و در طول این ضیافت دو روزه، (۲۶ و ۲۷ مرداد ۹۱) راویان استثنایی یعنی مردم، آمدند و هرکدام بخشی از این روایت را با دل و جان تکمیل کردند. روایتی که چون رود همگان! را با خود همراه کرد. در این ۴۸ ساعت پرفراز و فرود، مدیریت و پرسنل عزیز «سینما آزادی» با همه توان، دوستان اهل رسانه و عکاسان، با همه خلوص، در کنار سینماگران نشستند و لذت تماشای مردم را چشیدند و باز هم اثبات این اصل را با شعف نظاره‌گر بودند که

 

«مردم وقتی با هم هستند، چه‌قدر تماشایی‌اند»

… در نهایت ماحصل این تماشا و ستایش و روایت شد ۱۶۲ میلیون. ۱۶۲ میلیون «برو دارمت هموطن»، ۱۶۲ میلیون «بیت از سعدی شیراز» و ۱۶۲ میلیون «امید و سلام» بی‌منت، با همه دل، در تمنای کم‌حجم ما، اندوخته شد. همه آن‌ها که بودید و همه آن‌ها که نشد که باشید اما صدای قلب‌تان در هر قدم و در هر دست یاری‌دهنده، گرم و بی‌مثال حس می‌شد:

دل‌هایتان پر از جوانه، قدم‌هایتان سبز و دستان‌تان غرق برکت باد…

هرچه بود، بی‌مردم، هیچ نبود… مثل همیشه.

زنده باشید و امن… همین.

 

روزنامه شرق…۳۱مرداد۹۱

 

با تشکر از صفحه امداد به زلزله زدگان در فیسبوک 

بی‌ مردم، هیچ نبود… مثل همیشه – حبیب رضایی Source: Sepidedam.Org

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: